Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2012

Ε...όπως ειλικρίνεια

Είναι μία από τις πιο μεγάλες αρετές την οποία πολύ δύσκολα κάποιος μπορεί να τηρήσει. Αλήθεια όλοι την αναζητούν αλλά σε πόσους από εμάς πραγματικά αρέσει η ειλικρίνεια; 
Μια σχέση είναι πάρα πολύ σημαντικό να χτιστεί πάνω στην ειλικρίνεια. Εξάλλου όλοι θυμόμαστε την παραβολή με τον βοσκό όπου το ένα ψέμα έφερνε το άλλο.έτσι είναι και στις σχέσεις αν θα ξεκινήσεις με ψέμα θα συνεχίσεις αναγκαστικά με ψέμα και όταν αργά η γρήγορα όλο αυτό αποκαλυφθεί θα έχεις χάσει τον άλλο αλλά  και τον ίδιο σου τον εαυτό. Όταν ζεις στο ψέμα χάνεσαι, νομίζεις πως κοροϊδεύεις τους άλλους αλλά ουσιαστικά κοροϊδεύεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Υπάρχει σε όλα αυτά όμως και ένα μικρό παραθυράκι που μ'έχει διδάξει πως υπάρχουν μικρά πράγματα στα οποία η ειλικρίνεια δεν κάνει και τόσο καλό. Είναι κάποιες απόψεις ανθρώπων για μικροπράγματα που όταν ειπωθούν πληγώνουν τους γύρω τους ενώ δεν έχουν ουσιαστικά και τόσο σημασία ή είναι πράγματα στα οποία η γνώμη μπορεί να αλλάξει σύντομα. Σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι καλύτερο να μην ξεστομίζουμε την ειλικρίνεια μας αλλά να την κρατάμε για εμάς και να την λέμε αφού πλέον την έχουμε διαμορφώσει εξολοκλήρου και αφού είμαστε έτοιμοι για τις συνέπειες των λεγόμενων μας.
Τελος βλέπω πολλούς ανθρώπους που προκειμένου να κερδίσουν την δική τους ψυχική ηρεμία ή κοινώς "να βολευτούν" αποκρύπτουν την αλήθεια. Το μεγαλείο όμως είναι ακριβώς αυτό "να είσαι γνήσιος" κάθε στιγμή. Nα είσαι υπεύθυνος των θέλω σου, και να τολμάς ακόμα και να χάσεις κάτι που δεν θα μπορούσες να κρατήσεις αν ήσουν ειλικρινείς, γιατί όσο και να προσπαθείς ούτως ή άλλως αυτό δεν θα το έχεις ποτέ.

Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2012

Δ...όπως δρόμος

"Εκεί που θα πάω κάθε βράδυ το φεγγάρι θα έρχεται προς το μέρος σου, και εγώ θα πέρνω το δρόμο του φεγγαριού... και θα πέφτω στην αγκαλιά σου" 
Όμηρος Αβραμίδης,"Ο δρόμος του φεγγαριού"

Όταν ο δρόμος είναι στενός, πρέπει να τον διανύεις προσεκτικά, 
Όταν είναι πλατύς πρέπει να προσέχεις να μη χάσεις τη δική σου ρότα σ'αυτόν
Όταν είναι δύσβατος θα αργήσεις να φτάσεις στον προορισμό σου αλλά θα έχεις μάθει πολλά κατά τη διάρκεια της διαδρομής
Όταν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, ρούφα όλη την ευτυχία που έχει να σου δώσει η διαδρομή
Όταν είναι σύντομος, σκέψου από πριν τον επόμενο που θα ακολουθήσεις, γιατί η ζωή σου για να έχει νόημα πρέπει να έχει και ένα καινούργιο στόχο κάθε φορά
Όταν είναι μακρύς πρόσεχε να μην λοξοδρομήσεις στη πορεία και χαθείς...
Στη ζωή μου προσπαθώ να ταξιδεύω άλλοτε πραγματικά και άλλοτε νοητά,(μέσα από βιβλία, ιστορίες φίλων,όνειρα και σκέψεις). Ξεκλειδώνοντας την πόρτα του σπιτιού μου, κάθε πρωί πέρνω το αυτοκίνητο ανοίγω δυνατά τη μουσική, χαμογελάω και ξεκινώ την μέρα μου γνωρίζοντας πως το τέλος κάθε μέρας θα έχει το δικό του χρώμα, και αυτό θα εξαρτηθεί πολύ από το δρόμο που επέλεξα να ακολουθήσω αυτή τη μέρα..και την επόμενη..και την επόμενη.
Την υγειά μας να έχουμε και ο δρόμος θα είναι πάντα εκεί έξω για μας!

Πέμπτη 30 Αυγούστου 2012

Γ...όπως γάμος!

Γάμος.. μία από τις πιό σημαντικές στιγμές στη ζωή κάθε ανθρώπου, μια και σηματοδοτεί την μετέπειτα ζωή του.
 Ένα νέο κεφάλαιο ανοίγει μετά από το γάμο κάθε ανθρώπου και η στιγμή της όλης διαδικασίας και της τελετής είναι κάτι με το οποίο θα ασχολείται για χρόνια. Το βίντεο και οι φωτογραφίες του γάμου, είναι πράγματα στα οποία ανατρέχει κανείς πολλές φορές στην ζωή του.
Γάμοι ανοιχτοί, υπερπαραγωγές με καλεσμένους 1000 και άτομα, με δάνειο για να τους ξεπληρώσεις...είναι ότι ακριβώς δεν θα ήθελα ποτέ στη ζωή μου να κάνω.
H όλη διαδικασία μου φαίνεται πολύ αγχωτική και η ουσία του θέματος χάνεται σε πράγματα ευτελή που καμία σχέση δεν έχουν με το νόημα του γάμου.
Ο γάμος μας πρέπει να είναι μία γιορτή που το κάθε ζευγάρι θα διαλέξει να την κάνει έτσι που να εκφράζει τη μοναδικότητα της μεταξύ τους σχέσης.
Εγώ φαντάζομαι το γάμο μου με προσωπική προετοιμασία από εμένα και τις φίλες μου, με πολύ γέλιο κατά την διάρκεια των προετοιμασιών, σε ένα μικρό εκκλησάκι που να νιώθω τον θεό κοντά μου, με τον άντρα που θα έχω δίπλα μου να μου χαμογελάει και να είναι σίγουρος πως είμαι η γυναίκα που θέλει να έχει δίπλα του για το υπόλοιπο της ζωής του, χωρίς συμβιβασμό αλλά με αληθινή αγάπη, με τους ανθρώπους που πραγματικά μας αγαπούν και αγαπάμε, να νιώσουμε όλοι μαζί τα ιερά λόγια της θείας λειτουργίας και έπειτα όλοι μαζί να διασκεδάσουμε σε ένα πάρτυ για εμάς που θα το ζήσουμε έντονα κάπου κοντά στη θάλασσα..
Μέσα από το blog μου ασχολούμαι με χειροποίητους γάμους και το αποτέλεσμα είναι μοναδικό μια και κάθε ζευγάρι μπορεί να διαλέξει αυτό που το εκφράζει καλύτερα.Οι θεματικοί γάμοι που γίνονται στο εξωτερικό αντικατοπτρίζουν αυτή τη μοναδικότητα. 

Τετάρτη 29 Αυγούστου 2012

Β.....όπως Βοήθεια

Εφτά χρόνια...τα πρώτα της επαγγελματικής μου καριέρας,τα πέρασα δουλεύοντας στο πρόγραμμα "Βοήθεια Στο Σπίτι".
Άνθρωποι της τρίτης ηλικίας που ως τότε δεν είχα ιδιαίτερες επαφές μαζί τους, μια και πίστευα πως η ηλικιακή μας διαφορά θα προκαλούσε και απόσταση στην μεταξύ μας επικοινωνία.
Έδωσαν άλλο χρώμα στη ζωή μου .Ανθρώπινοι χαρακτήρες που πολλοί από αυτούς κρατούσαν μέσα τους την παιδικότητα της νεαρής τους ηλικίας. Αντιμετωπίζοντας τους ως "Κώστα, Μαρία, Ελευθερία, Γιώργο..." και όχι ως " παππού και γιαγιά..", άφηναν ελεύθερο τον εαυτό τους, γελούσαν, αστειευόταν,ξεχνούσαν τα ριτυδιασμένα τους πρόσωπα και τα ταλαιπωρημένα τους κορμιά και γινόταν ένα με μας, που είμασταν κοντά τους ως ίσοι προς ίσους.
Προσπαθώντας να σταθείς δίπλα τους στα προβλήματα που αντιμετώπιζαν, σου πρόσφεραν όλη την αγάπη που μπορείς να πάρεις από κάπου, και αμέτρητες ευχές. Η όποια βοήθεια τότε επέστρεφε σε εμάς που δουλεύαμε για αυτούς, και γινόταν αλληλοβοήθεια.
Άνθρωποι που πήγαιναν να κλειστούν στη φυλακή της μοναξιάς λόγω της ηλικίας τους, άνοιγαν και πάλι την ψυχή τους, χαμογελούσαν και ένιωθαν ζωντανά τα κύτταρα τους ξανά, ήξεραν πως υπάρχουν   κάποιοι που νοιάζονται, κάποιοι που είναι εκεί, στο χώρο τους  την ίδια ώρα και μέρα κάθε εβδομάδα...

Τρίτη 28 Αυγούστου 2012

Συμμετοχή στο παιχνίδι των λέξεων της blogoφίλης mystick land

Η συμμετοχή μου σ'αυτό το όμορφο ταξίδι των 24 λέξεων του αλφαβήτου ξεκινάει σήμερα με το πρώτο γράμμα της αλφαβήτου.

Α....όπως αγάπη

Ίσως η πιο όμορφη λέξη που υπάρχει...Όταν την λαμβάνεις αισθάνεσαι πλούσιος, σημαντικός.Όταν δίνεις αγάπη σε κάποιον ή κάτι γίνεται σπουδαίο-ος.
 Χωρίς αυτή δεν υπάρχουν άλλες σημαντικές λέξεις όπως η ευτυχία, το χαμόγελο, η αγκαλιά..
Η αγάπη μετριέται με ότι απαρνιέται κανείς γι'αυτήν.
Απαραίτητη και πρωταρχική στην πυραμίδα των αναγκών μας, κατέχει πρωτεύουσα θέση.
Η αγάπη είναι ο θεμέλιος λίθος της πίστης μας, είναι αυτή που τρέφει την ψυχή ώστε να απλώσει τα φτερά της. Τα πάντα γύρω μας είναι πιο όμορφα όταν τα βλέπουμε με αγάπη.. και η αγάπη τότε επιστρέφει σε εμάς, απλόχερα.
Για εμένα αγάπη είναι.. η οικογένεια μου, η φύση, η θάλασσα και ο μαγικός της βυθός, τα σχήματα που πέρνουν τα σύννεφα του ουρανού, τα ζώα και ο benji μου, το αεράκι που αγγίζει απαλά τα μαλλιά μου, τα χρώματα του ουράνιου τόξου, η μυρωδιά της φύσης μετά τη βροχή, το αθώο βλέμμα ενός μωρού, το αυθόρμητο γέλιο ενός παιδιού, οι αναμνήσεις της ζωής που πέρασε, η τέχνη, ο χορός της φύσης, η μουσική, το δικό μου αστέρι....η ζωή.