Ν....όπως νύχτα

Η νύχτα έχει το σκοτάδι αλλά έχει και τα αστέρια και το φεγγάρι.Είναι αυτή κατά την διάρκεια της οποίας κοιμόμαστε,αλλά και αυτή κατά την διάρκεια της οποίας μαζευόμαστε στο σπίτι όλοι μαζί να δούμε ο ένας τον άλλο μετά από τις δραστηριότητες κάθε κουραστικής μέρας. Μπορείς να κάνεις τις νύχτες σου μικρές ή να τις δώσεις διάρκεια...Προσωπικά είμαι πρωινός τύπος γιατί οι δραστηριότητες που μου αρέσουν συνδέονται περισσότερο με την μέρα. Το σκοτάδι με φοβίζει κάποιες φορές και η ζωή της νύχτας έχει φύγει πλέον από τα θέλω μου. Το χειμώνα  η νύχτα ωστόσο σε καλεί να ζήσεις στους ρυθμούς της. Με καλή παρέα ,μουσική και ζεστασιά οι νύχτες μπορούν να γίνουν πραγματικά απολαυστικές. Κάθε στιγμή της μέρας μπορεί να πάρει χρώμα από την θέληση σου να την βάψεις εσύ με τα πινέλα μιας καλής διάθεσης. Έτσι η νύχτα μπορεί να γίνει, μεθυστική, ρομαντική,μαγική, παιχνιδιάρικη...Εύχομαι σε όλους κάθε νύχτα της ζωής σας να πέρνει κάποιο από τα παραπάνω επίθετα!

Μ..όπως μοναξιά

Είτε την επιλέγεις είτε όχι η μοναξιά υπάρχει. Όλοι κατά βάση είμαστε μόνοι μας, αλλά είμαστε και μοναδικοί. Τα συναισθήματα που βιώνουμε, ακόμα και όταν τα μοιραζόμαστε με κάποιον που εμπιστευόμαστε, πάλι μέσα μας τα νιώθουμε με ένα μοναδικό διαφορετικό τρόπο. Όλα εξαρτιούνται από τον τρόπο που αναπτύχθηκε η προσωπικότητα μας σε συνάρτηση των προσωπικών μας εμπειριών και του τρόπο που μας μεγάλωσαν. Μόνοι μας όπως είμαστε λοιπόν, κάνουμε τις επιλογές μας, και πάλι μόνοι αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες κάθε μας πράξης.
Σε όλα αυτά υπάρχει και η μοναξιά που αναφέρεται στην προσωπική επαφή με άλλους ανθρώπους. Εδώ είναι καθαρή επιλογή. Δεν μπορεί τριγύρω να υπάρχουν δισεκατομμύρια άνθρωποι και να θέλει κάποιος να είναι μόνος. Κάτι συμβαίνει με τον εαυτό του. Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό όν, το να επιλέγει κάποιος συνειδητά την μοναξιά, σημαίνει πως δεν τα έχει καλά με τον ίδιο του τον εαυτό, δεν ξέρει ποιος είναι και φοβάται μήπως χαθεί...
Αλήθεια πόσο δύσκολο είναι τελικά να γνωρίσει κανείς πραγματικά τον εαυτό του, και άλλο πόσο δυσκολότερο είναι να τον αποδεχτεί;
Όπως και να χει η μοναξιά είναι άσχημο και σαν συναίσθημα και σαν βίωμα.Τραγουδήθηκε πολύ, συνδέθηκε με την τρίτη ηλικία, την ξενιτιά, Στις μέρες μας μέσω του ίντερνετ προσπαθούν οι νέοι να ξεπεράσουν τα όρια της μοναξιάς τους.Απομακρυνθήκαμε, φοβισμένοι όπως είμαστε και απογοητευμένοι από τον κόσμο που οι ίδιοι χτίσαμε, φτάσαμε στο σημείο να φοβόμαστε την κατά πρόσωπο επαφή. Εξάλλου η επαφή αυτή θέλει και συμβιβασμούς, υποχωρήσεις, δεν αρκεί ένα κουμπί για να κλείσεις την συνομιλία όπως στο fb, ο συνομιλητής είναι δίπλα σου και η επικοινωνία είναι άμεση.

Τότε μόνο νιώθεις ζεστασιά, με ένα βλέμμα των ματιών, τον χρωματισμό στον τόνο της φωνής του και τις κινήσεις του σώματος που δείχνουν τόσα μα τόσα πολλά...

Λ...όπως λησμονιά

 Είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των ανθρώπων να λησμονούν και συνάμα τόσο μα τόσο άσχημο...

Στη ζωή θα μου πείτε πάμε μπροστά και σ'αυτό είμαι και εγώ κάθετη, αλλά υπάρχουν κάποιες καταστάσεις του παρελθόντος που είμαστε "εμείς" και δεν πρέπει να λησμονούμε.

 Σ'αυτά που δεν πρέπει να λησμονούμε ένα είναι το βασικότερο, το καλό που μας έκανε κάποιος.Κάτι αντίθετο δείχνει άνθρωπο στεγνό, αχάριστο, χωρίς ήθος.Πολλές φορές βέβαια κάτι που για εμάς ήταν σημαντικό μπορεί κάποιος να μην το αντιλήφθηκε έτσι και εμείς απογοητευόμαστε όταν το καταλάβουμε.Οι όμορφες αναμνήσεις είναι πολλές φορές χρήσιμοι οδηγοί και στις δυσκολίες μας στοιχεία που μας βοηθούν να πάρουμε δύναμη. Οι άσχημες αναμνήσεις είναι καλό να λησμονούνται και κάποιες φορές η λησμονιά  κατορθώνει να τις θάψει αλλά το υποσυνείδητο μας όχι. Όμορφα ή άσχημα τα όσα έχουμε ζήσει είναι όπως ανέφερα πιο πάνω η δική μας μοναδική ζωή, μας έχουν στιγματίσει,της έχουν δώσει το χρώμα που έχει, έχουν επηρεάσει την τωρινή μας ζωή και τις αντιδράσεις μας σε ότι μας συμβαίνει.

Από την άλλη η ζωή συνεχίζει και κάθε μέρα κάτι ξεχωριστό έχει να μας δώσει, και εμείς καλό είναι να είμαστε εκεί, ζωντανοί, έτοιμοι να προχωρήσουμε μαζί της. Όλα προχωράνε με ρυθμούς γοργούς και αλίμονο μας αν την αφήνουμε να φεύγει και εμείς να είμαστε κολλημένοι στα ίδια και τα ίδια.

Αλίμονο αν μας καθοδηγεί το παρελθόν, υπάρχουν πολλά που μπορείς να μάθεις σήμερα αρκεί τα μάτια σου να είναι καθαρά!

Καδράκι, δώρο για μια φίλη!

Ευτυχώς που υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που διατηρούν την παιδικότητα τους και τον αυθορμητισμό τους. Η φίλη μου η Βασούλα από την Πάτρα είναι ένα κορίτσι πάντα χαμογελαστό που πριν λίγες μέρες είχε τα γενέθλια της. Της ετοίμασα λοιπόν αυτό το καδράκι να βάλει στο δωμάτιο της και να της θυμίζει την παραμυθένια ιστορία της γνωριμίας της με τον φίλο της.

 Χρόνια σου πολλά κούκλα!!

Κ...όπως καλοκαίρι

Το καλοκαίρι τυπικά έφυγε αφήνοντας το δικό του στίγμα...Ένας μεγάλος χωρισμός και κάποιες δυνατές αναμνήσεις.Μπόλικες βουτιές στη θάλασσα και βόλτες με φίλους,ατελείωτες συζητήσεις,ξενύχτια και πολύ, πολύ ζέστη.Πήραμε ενέργεια από τον ήλιο και την θάλασσα και είμαστε έτοιμοι πλέον για το χειμώνα που έρχεται. Κρατάμε τα όμορφα καλά φυλαγμένα και από τα άσχημα πέρνουμε  ότι είχαν να μας διδάξουν.

Όλα είναι μέσα στη ζωή και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τα αντιμετωπίζουμε. 

Αγαπώ όλες τις εποχές και νιώθω έτοιμη να καλωσορίσω το φθινόπωρο και να χαρώ αντίστοιχα κάθε   στιγμή του,

Ι....όπως ιερό

Ναι ευτυχώς υπάρχουν  κάποια πράγματα στη ζωή μας που πρέπει να  έχουμε φυλαγμένα σαν κάτι το ιερό. Η οικογένεια μου είναι για εμένα ιερή, μεγάλωσα μέσα στην αγάπη της και πάντα είναι δίπλα μου.Η αξιοπρέπεια μου που δεν θα αφήσω ποτέ κανένα να την σπιλώσει, η ζωή μου και όσα με κόπο απέκτησα. Η πίστη μου στο θεό που πάντα στέκεται δίπλα μου και ξέρει να συγχωρεί. Μπορεί να είναι λίγα αλλά μόνο αυτά μπορούν να θεωρηθούν ιερά....

θ....όπως θάλασσα

Αν μεγαλώσεις κοντά στην θάλασσα πως είναι δυνατόν να μπορέσεις να ζήσεις μακριά της;

Αρκεί να μπορώ να την δω, να μυρίσω το άρωμα της. 

Όταν είμασταν παιδιά πηγαίναμε εκεί που τα κύμματα  περνούσαν την προβλήτα και γινόμασταν μούσκεμα.

 Όταν είναι ήρεμη σε δέχεται στην απεραντοσύνη της να παίξεις μαζί της να την χαρείς, να εξερευνήσεις τον βυθό της και τις τόσες ομορφιές της.. Όταν όμως αγριέψει δεν είναι να παίζεις μαζί της μπορεί να σε παρασύρει σε δευτερόλεπτα και να σε κλείσει κάτω από το πάπλωμα της.

Το καλοκαίρι κλείνω τα μάτια και ακούω τον ήχο της θάλασσας,ρίχνω το δικό μου πετραδάκι και ακολουθώ την πορεία της αύρας της. Παρατηρώ την ομορφιά του ήλιου όταν ανατέλλει μέσα από την θάλασσα και το απόγευμα όταν χάνεται πάλι στον βυθό της.

Σε κάθε εποχή η θάλασσα έχει κάτι σημαντικό να σου δώσει,και πάνω από όλα την ηρεμία και την ξεγνοιασιά που νιώθεις όταν είσαι κοντά της...